Workshop: Ik ben 9

“Niemand begrijpt mij!”

Let wel: dit is geen uitspraak van mijzelf; De uitspraak is van een negenjarige jongen die een spelletje monopoly met z’n jongere zusje aan het spelen was. Hij was ervan overtuigd dat z’n zusje 100 euro had gestolen van de bank terwijl hij even naar de wc was. Het jongere zusje ontkende dat natuurlijk in alle toonaarden. En toen werd het ‘welles! Nietes! Welles! Nietes! Schreeuwen, huilen… Kortom: ruzie! De geldbrieven vlogen in het rond. Moeder moest ingrijpen. Maar dat werkte averechts. De negenjarige werd nóg bozer, omdat hij voelde dat z’n moeder partij koos en hij niet begrepen werd. Moeder voelde aan dat haar jongere dochter het geld echt niet gepakt had, want: zij had de tranen in haar ogen en wist niet hoe ze het bewijzen moest. En hoe moest zij nou opboksen tegen zo’n grote schreeuwende broer?
Tja wat doe je dan als ouder? Of beter nog: wat doe je juist niet?

Dit is zomaar een verhaal uit een willekeurig gezin. Een situatie die in vele gezinnen met kinderen voor komt. Ruzie tussen broers en zussen. Wat in bovenstaand voorbeeld – naast het bekijken van de ruzie – ook interessant is, is kijken naar de fase waarin deze negenjarige zit.

Wat is er aan de hand bij kinderen in deze fase? Kinderen in de leeftijd van 8 tot en met 11 jaar gaan de wereld om hen heen en in zichzelf anders ervaren. Toen ze nog jonger waren, zaten ze nog in de veilige fantasiewereld. Een wereld die overzichtelijk en beschermend was. Naarmate kinderen ouder worden neemt de fantasie beetje bij beetje af en gaan ze zich steeds meer losmaken van hun ouders. Ze doen een stap verder de wereld in.

Vaak zie je dat aan het feit dat ze bijvoorbeeld op de leeftijd van 8, 9 of 10 jaar zelf naar school, naar de bibliotheek of naar vrienden mogen gaan.
Doordat de fantasie afneemt kan het veilige, beschermde gevoel ook afnemen. De wereld komt met veel bombarie en hard binnen. De wereld wordt niet meer zo veilig en fijn ervaren. Dit dringt tot diep in het gevoel van de negenjarige door. De negenjarige fase is een echte gevoelsfase. Veel kinderen zijn dan aan het zoeken naar hun eigen plek. Hun eigen plek in de groep op school, maar ook bij sport en andere clubs. Wie ben ik, wat is mijn plek tussen de anderen en wat is mijn rol?
Het is een wiebelige fase: het ene moment zitten ze nog volop in de fantasiewereld en spelen ze een rollenspel met fantasiefiguren. Het andere moment vragen ze aan je hoe het zit met doodgaan. Of hoe oorlog ontstaat. Of hoe elektriciteit gemaakt wordt.
Een fase van knuffelen met jou als ouder en het andere moment duwen ze je letterlijk opzij.

In bovenstaand voorbeeld is op te maken dat allereerst het spelen van monopoly voor de negenjarige een serieuze aangelegenheid is. Het is voor jongens een kwestie van je verbale en intelligente spierballen laten zien. Jongens op hun apenrots zeg maar. Het jongere zusje kan het spelen van dit spel totaal anders beleven: bijvoorbeeld door het vooral voor de gezelligheid te doen. Maar wat vooral duidelijk is dat de negenjarige zich niet begrepen voelt. Dat wordt heel sterk gevoeld door een negenjarige. Het komt diep binnen. En dat laat hij merken door boosheid: schreeuwen en gooien.

Hoe kun je hiermee omgaan? Door te bedenken wat zijn behoefte op dat moment is. In dit geval: erkenning! Benoem z’n gevoelens: ”Je had het idee dat je zusje een briefje van 100 van de bank had gepakt en dat wilde je rechtzetten. Ze luisterde niet en daarom werd je boos.”

Laat (aan beiden) merken dat de boosheid er mag zijn en focus vervolgens vooral op de oplossing.
En laat ze die oplossing zoveel mogelijk zelf bedenken. Dat geeft autonomie en vertrouwen.

Er valt over de negenjarige fase nog véél meer te vertellen. Onder andere: meisjes in deze fase, jongens die stoer doen, erbij willen horen, heftige emoties en verdriet, onzekerheid, omgaan met groepsdruk, pesten, labels/etiketten (die worden vooral in deze fase uitgedeeld) zijn thema’s die een grotere rol gaan spelen rond het negende levensjaar.
Ik kan hier een hele workshopavond van 2 1/2 uur mee vullen! En dat ga ik ook doen! Omdat ik elke ouder gun kennis te hebben over deze fase – want ingewikkeld is het soms echt wel – organiseer ik nogmaals twee workshops en wel op en woensdagochtend 24 april 2019 van 9.30 uur tot 12.00 uur en op woensdagavond 8 mei 2019 van 20.00 uur tot 22.30 uur!

  • Is jouw kind rond de negen jaar en merk je dat zijn gedrag en behoeften veranderen?
  • Vind je het lastig om jouw kind hierbij op een fijne manier te ondersteunen?
  • Dacht je eerst ook dat jouw kind al vroeg aan de puberteit begon?
  • Zou je deze fase graag beter willen begrijpen, zodat je meer begrip hebt voor de keuzes die je kind maakt?

De workshop “Ik ben 9” voor ouders en verzorgers staat in het teken van de negenjaarsfase. Deze fase vindt meestal plaats in de periode van tussen acht en elf jaar. Als kindercoach werk ik veel met kinderen rond deze leeftijd. Soms lijkt het voor ouders of hun kind al vroeg aan de puberteit begint. Dit is niet werkelijk zo. Een kind van negen zit in zijn eigen fase behorend bij deze leeftijd. Ieder kind beleeft de negenjaarsfase op zijn EIGEN manier. Voor het ene kind verloopt deze periode makkelijk en voor het andere kind kan deze tijd lastiger zijn.

Mijn droom als coach voor kinderen en ouders is dat alle ouders en verzorgers met kinderen rond deze leeftijd bekend zijn met de negenjaarsfase, zodat zij hun kinderen beter begrijpen en kunnen ondersteunen.

  • Hoe fijn zou het zijn als jij als ouder straks alles weet over de negenjaarsfase?
  • Hoe waardevol zou het voor jouw kind zijn als jij weet hoe je hem in deze periode op een goede manier kunt ondersteunen? 

De kosten voor de workshop bedragen €30,00, inclusief materiaal, koffie/thee met wat lekkers.

Wilt u meedoen met de workshop geef u dan op via dit contact formulier.

Recensie: Ilse   

Onze zoon zit er nog middenin maar ik vind het zeker aan te bevelen. Je leert zelf ook enorm en krijgt ook steeds een spiegel voorgehouden. De workshop ‘Ik ben 9’ was zeker waardevol en doet je realiseren dat er nog veel te leren en groeien is. Chapeau Anita 👌